פלאגן

ווערבשוואךto bother, to trouble, to plague

אויך: זיך פלאגן

ער פלאגט · געפלאגט

מאכן צרות, מצערן, שטערן

אלגעמיין

טראנזיטיווטראנזיטיוו
מיט זיךמיט און אן זיך

הוה

איךפלאגפלאג זיך
דופלאגסטפלאגסט זיך
ער/זי/עספלאגטפלאגט זיך
מירפלאגןפלאגן זיך
אירפלאגטפלאגט זיך
עטספלאגטספלאגטס זיך
זייפלאגןפלאגן זיך

אינפיניטיוו

אינפיניטיוו מיט צוצו פלאגןזיך צו פלאגן

עבר

איךהאב געפלאגטהאב זיך געפלאגט
דוהאסט געפלאגטהאסט זיך געפלאגט
ער/זי/עסהאט געפלאגטהאט זיך געפלאגט
מירהאבן געפלאגטהאבן זיך געפלאגט
אירהאט געפלאגטהאט זיך געפלאגט
עטסהאטס געפלאגטהאטס זיך געפלאגט
זייהאבן געפלאגטהאבן זיך געפלאגט

אויסגערעכנט פונעם הילפסווערב און דעם פארטיציפ

עתיד

איךוועל פלאגןוועל זיך פלאגן
דווועסט פלאגןוועסט זיך פלאגן
ער/זי/עסוועט פלאגןוועט זיך פלאגן
מירוועלן פלאגןוועלן זיך פלאגן
אירוועט פלאגןוועט זיך פלאגן
עטסוועטס פלאגןוועטס זיך פלאגן
זייוועלן פלאגןוועלן זיך פלאגן

אויסגערעכנט פונעם אינפיניטיוו

אימפעראטיוו

אימפעראטיוו (דו)פלאגפלאג זיך
אימפעראטיוו (איר)פלאגטפלאגט זיך
אימפעראטיוו (עטס)פלאגטספלאגטס זיך

באנוץ