קלאגן

ווערבשוואךto lament, to complain, to wailלהתאונן

אויך: זיך קלאגן

ער קלאגט · געקלאגט

זיך באקלאגן, וויינען און רעדן פון צרות

אלגעמיין

טראנזיטיוואינטראנזיטיוו
מיט זיךמיט און אן זיך

הוה

איךקלאגקלאג זיך
דוקלאגסטקלאגסט זיך
ער/זי/עסקלאגטקלאגט זיך
מירקלאגןקלאגן זיך
אירקלאגטקלאגט זיך
עטסקלאגטסקלאגטס זיך
זייקלאגןקלאגן זיך

אינפיניטיוו

אינפיניטיוו מיט צוצו קלאגןזיך צו קלאגן

עבר

איךהאב געקלאגטהאב זיך געקלאגט
דוהאסט געקלאגטהאסט זיך געקלאגט
ער/זי/עסהאט געקלאגטהאט זיך געקלאגט
מירהאבן געקלאגטהאבן זיך געקלאגט
אירהאט געקלאגטהאט זיך געקלאגט
עטסהאטס געקלאגטהאטס זיך געקלאגט
זייהאבן געקלאגטהאבן זיך געקלאגט

אויסגערעכנט פונעם הילפסווערב און דעם פארטיציפ

עתיד

איךוועל קלאגןוועל זיך קלאגן
דווועסט קלאגןוועסט זיך קלאגן
ער/זי/עסוועט קלאגןוועט זיך קלאגן
מירוועלן קלאגןוועלן זיך קלאגן
אירוועט קלאגןוועט זיך קלאגן
עטסוועטס קלאגןוועטס זיך קלאגן
זייוועלן קלאגןוועלן זיך קלאגן

אויסגערעכנט פונעם אינפיניטיוו

אימפעראטיוו

אימפעראטיוו (דו)קלאגקלאג זיך
אימפעראטיוו (איר)קלאגטקלאגט זיך
אימפעראטיוו (עטס)קלאגטסקלאגטס זיך

באנוץ