| א | אלף | /a/ /o/ · שטום | אן נקודות לייענט מען /a/ אדער /o/ לויטן ווארט (מאן, טאג). פאר א ו אדער י אינעם אנהייב פון א ווארט שטייט א שטומער אלף: אויף, אייער. ← נקודות אין אידיש |
| ב | בית | /b/ | אין לשון־קודש ווערטער אמאל /v/ (כתובה). ← לשון־קודש־ווארט |
| ג | גימל | /g/ | |
| ד | דלת | /d/ | ביים סוף ווארט האט די קאמיסיע באשלאסן ט וואו מ׳שרייבט אמאל ד: פריינט, גרונט. ← באשלאסענע אויסלייגן |
| ה | הא | /h/ | אין לשון־קודש ווערטער שטום ביים סוף (תורה). |
| ו | וואו | /u/ | אליין /u/ (הונט). צוויי — וו — איז /v/, און וי איז /oy/; זעט אונטן. |
| ז | זיין | /z/ | |
| ח | חית | /kh/ | נאר אין לשון־קודש ווערטער (חכם, חתונה); אין אנדערע ווערטער שרייבט מען כ. ← לשון־קודש־ווארט |
| ט | טית | /t/ | |
| י | יוד | /i/ /y/ | פאר א וואקאל /y/ (יאר), אנדערש /i/ (מיט). צוויי — יי — איז /ey/ אדער /ay/. איד און אידיש שרייבט מען מיט איין י. ← באשלאסענע אויסלייגן |
| כ ך | כף | /kh/ | ך נאר ביים סוף ווארט, אויך פאר א ׳ס. אין לשון־קודש ווערטער אמאל /k/ (כלה). ← ענדע־אותיות |
| ל | למד | /l/ | |
| מ ם | מעם | /m/ | ם נאר ביים סוף ווארט. ← ענדע־אותיות |
| נ ן | נון | /n/ | ן נאר ביים סוף ווארט — אויך פאר א ׳ס: אני מאמינ׳ס. ← ענדע־אותיות |
| ס | סמך | /s/ | |
| ע | עין | /e/ | אין אידיש א וואקאל (עסן, בעט). |
| פ ף | פא | /p/ /f/ | אן פינטל לייענט מען /p/ אדער /f/ לויטן ווארט; ף ביים סוף ווארט איז /f/. דער פינטל אין פּ איז דער איינציגער וואס מען לאזט אמאל. ← נקודות אין אידיש |
| צ ץ | צדיק | /ts/ | ץ נאר ביים סוף ווארט. ← ענדע־אותיות |
| ק | קוף | /k/ | ביי ־יג/־יק האט די קאמיסיע באשלאסן ־יג: שוועריגקייט, איבריג. ← באשלאסענע אויסלייגן |
| ר | ריש | /r/ | |
| ש | שין | /sh/ /s/ | אין לשון־קודש ווערטער אמאל /s/ (ישראל) — אן א פינטל, סיידן ס׳פעלט אויס פאר קלארקייט. ← נקודות אין אידיש |
| ת | תו | /s/ /t/ | נאר אין לשון־קודש ווערטער: /s/ (שבת) אדער /t/ (תורה). ← לשון־קודש־ווארט |